◄دانلود l عکس l کلیپ l فیلم l آهنگ و ...

احتمالا اولین بار مصریان باستان از عطر درمانی استفاده کردند و به صورت سنتی مصریان در مراسم مذهبی خود از روغن سدر برای مومیایی کردن اجساد استفاده می نمودند. به طور سنتی مصریان از روغن های خوشبو برای ماساژ و درمان بیماری های گوناگون نیز استفاده می کردند. در دوران شیوع طاعون بسیاری از افراد جهت جلوگیری از انتشار این بیماری روغن های معطر را می سوزاندند زیرا اعتقاد داشتند که بوی خوش طاعون را ریشه کن می کند!

تا این که در سال 1920 مطالعاتی درباره آروماتراپی یا عطر درمانی انجام شد. دو سال بعد مشخص شد که مواد معطر نوعی فرکانس تولید می کنند که با معیار هرتز قابل اندازه گیری است و تا به امروز انرژی امواج 7000 نوع روغن معطر توسط محققان مورد شناسایی قرار گرفته است!

از سوی دیگر تحقیقات نشان داد افرادی که حس بویایی خود را از دست داده اند دچار بیماری های روانی می شوند که از این میان می توان اضطراب و افسردگی را نام برد ...

یکی از کاربرد های عطر درمانی در درمان افسردگی است. توصیه می شود بیماران افسرده یکی از روغن های اسانس گل سرخ، بادرنج بویه، یاسمن و یا روغن میوه هایی همانند لیمو، پرتقال، سیب و یا گریپ فروت را تهیه کنند و پس از این که آن را روی دستمال ریختند در فواصل مختلف استشمام نمایند. می توان 15 قطره از روغن های توصیه شده را در 50 میلی لیتر روغن بادام ریخت و روزی چند بار نواحی گردن و کمر را توسط آن مالش داد. اگرچه بر اساس مطالعات انجام شده روغن های معطر می توانند از طریق بوییدن تأثیر گذار باشند ولی مالش آنها بر روی پوست نیز از جمله روش های قابل اعتماد در درمان است. به علت این که مولکول های این مواد به سرعت از طریق پوست جذب گردش خون می شوند لذا می توانند اثر مهمی در درمان داشته باشند ولی نکته مهم عوارض جانبی این روغن هاست که اگر توسط فرد غیر مجرب و بدون مشاوره با پزشک متخصص به کار برده شود، ظهور می نماید. توصیه می شود که افرادی که برای اولین بار این روغن ها را به کار می برند آزمون پچ ( Patch test ) را انجام دهند به این صورت که قطره ای از روغن را روی پوست ساعد یا قسمت خارجی ران بچکانند و سپس روی آن یک پانسمان قرار دهند اگر پس از 48 ساعت خارش یا التهابی بر روی پوست ایجاد نشود استعمال خارجی این روغن بی ضرر است. در بریتانیا از لحاظ تاریخی رایحه درمانی از فرشته زیبایی درمانی منشا گرفته است.

بر اساس یک باور قدیمی روغن های معطر می توانند برای تسکین درد، کاهش اضطراب و به عنوان خواب آور استفاده شود. هر روغن از ترکیبات شیمیایی زیادی تشکیل شده و خواص درمانی مخصوص به خود دارد. مانند آلدهید ها که به عنوان آرام بخش عمل می کنند و کتن ها که می توانند موکولیتیک باشند و ترپن ها که عملی مانند کورتیزون دارند. این مواد شیمیایی ( فنل ها، کتن ها، ترپن ها ) اگر به میزان زیاد مورد استفاده قرار گیرند و یا در بیماران بدحال به کار گرفته شوند می توانند ایجاد مسمومیت کنند. گاهی مسمومیت به عنوان یک تاثیر مضر ناشی از این روغن ها می تواند به اشکال مختلف همانند سردرد خفیف یا میگرن شدید و زوزه گوش و سرگیجه تبدیل شود. این روغن ها گاهی سبب اختلال در بویایی، تهوع، التهاب پوستی و طپش قلب می شوند ...!

بر اساس مطالعات موجود رزماری ( اکلیل کوهی ) باعث ایجاد صرع در افراد با سابقه فامیلی می شود. مطالعه ای که بر روی 9 بیمار مبتلا به آرتریت روماتوئید انجام شده نشان داده است که روغن های معطر می توانند سبب کاهش علائم این بیماری از جمله بهبود درد و بهبود خشک شدن مفاصل در فرد گردد.

حتما تا به حال فیلم هایی دیده اید که در آن قهرمان داستان درون شن ها فرو می رود و تنها در آخرین لحظات است که شاخه درختی به دادش می رسد و او را نجات می دهد. اگر آنچه را در این فیلم ها می بینید باور دارید ممکن است فکر کنید این شن های متحرک موجوداتی جاندار هستند و می توانند شما را به درون گودالی نا محدود بکشند به طوری که هرگز خبری از شما به گوش نرسد؛ اما واقعیت و ماهیت این تله های ماسه ای به اندازه ای که در فیلم ها نمایش داده می شوند ترسناک نیستند و در حقیقت به ندرت عمق آن ها به بیش از 2 متر می رسد. این پدیده طبیعی در هر جایی ممکن است به وجود آید. وقتی شن و ماسه به قدری با آب اشباع شوند که اصطکاک میان ذرات شن کاهش یابد شاهد این پدیده طبیعی خواهیم بود. نتیجه این اتفاق به وجود آمدن مخلوطی خمیری شکل از آب و شن است که هیچ وزنی را نمی تواند تحمل کند.

تله های ماسه ای در واقع همان زمین جامد است که با آب، به حد فوق اشباع رسیده است و در واقع به حالت نیمه مایع در می آید. برای به وجود آمدن این تله ها 2 راه وجود دارد:

جریان آب های زیر زمینی: این آب ها به سمت بالا حرکت می کنند و ذرات شن و ماسه را به صورت خمیری در می آورند.

زمین لرزه: زمینی که در حال لرزش است می تواند فشار آب های کم عمق زیر زمینی را افزایش دهد و آنها را بیشتر به سمت بالا هدایت کند و سبب می شود ذرات شن و ماسه در این آب به صورت نیمه مایع در آیند. این سطوح استحکامی ندارند و سبب نشست ساختمان ها و یا اشیایی می شوند که روی آنها قرار دارند.

بر خلاف تصور عامه، بیابان ها مکان به وجود آمدن تله های ماسه ای نیستند زیرا در بیابان اساسی تر ماده اولیه تولید این تله ها که همان آب است، وجود ندارد. حاشیه رودخانه، ساحل دریا، نزدیک چشمه های زیر زمینی و باتلاق ها مناطقی هستند که امکان به وجود آمدن این تله ها بیشتر است. اگر وقتی به ساحل دریا می روید دقت کرده باشید، تفاوتی میان شن های مناطق مختلف ساحل که از نظر سطح رطوبت متفاوت اند، مشاهده می کنید.در خشک ترین منطقه ساحل اصطکاک میان ذرات شن سبب می شود که یک سطح محکم و استوار برای ایستادن شما مهیا شود. هرچه به آب نزدیک تر می شوید فشردگی ماسه ها را بیشتر احساس  می کنید در این مناطق حد مناسبی از آب سبب شده است که اصطکاکی مناسب میان ذرات شن به وجود آید و به این ترتیب امکان ساختن قلعه های ماسه ای در این مکان ها به شما داده می شود؛ اما اگر آب بیش از حد از زیر وارد این ماسه ها شود، ساحل دریا به راحتی به یک تله ماسه ای تبدیل می شود.

اگر به طور اتفاقی در دام یکی از این تله ها گرفتار شدید نگران نباشید زیرا این تله ها شما را قورت نمی دهند و نجات از دست آنها به حدی که شما فکر می کنید، مشکل نیست.

چگالی بدن انسان در حدود یک گرم بر سانتی متر مکعب است. یعنی قادر است روی آب شناور بماند. تله های ماسه ای از آب چگال تر هستند یعنی چگالی آنها در حدود 2 گرم بر سانتی متر مکعب است، پس به راحتی می توانید روی آنها شناور بمانید، حتی راحت تر از آب.

کلید موفقیت در این کار وحشت زده نشدن است. بیشتر افرادی که در این تله ها گرفتار می شوند وحشت می کنند و از ترس دست و پا می زنند. یعنی بدترین حالت ممکن را برای خود به وجود می آورند. به ندرت تله هایی با عمق زیاد یافت می شوند که بتوانند شخصی را در خود غرق کنند و بیشتر تله ها عمق کافی ندارند، پس از این نظر خطری شما را تهدید نمی کند. وقتی تا زانو در این تله گرفتار شوید به علت چسبناکی وینروزن این شن ها، حرکت شما مشکل می شود. بهترین کار برای نجات از شر تله ها این است که به آهستگی حرکت کنید و خود را به سطح برسانید و سپس به پشت بخوابید تا یک سطح مطمئن برای شناور ماندن شما به وجود آید. برای این کار باید دست ها و پا های خود را تا جایی که می شود از هم دور کنید و خود را به پشت بیندازید. پس سعی کنید در ساحل دریا و کنار رودخانه با احتیاط حرکت کرده، زمین زیر پای خود را امتحان کنید تا گرفتار این تله ها نشوید.

یک گروه از محققان با بررسی ساختار ژنتیکی گربه های خانگی به این نکته پی برده اند که گربه ها فاقد گیرنده های حسی لازم برای درک مزه شیرینی ها هستند. گیرنده هایی که روی زبان اغلب پستانداران از جمله انسان موجود اند می توانند مزه شیرینی را شناسایی کنند و اطلاعات مربوطه را به مغز انتقال دهند و بخش مختص به خوشی را در مغز فعال کنند. گیرنده های روی زبان دارای یک زوج از پروتئین های T1R2 و T1R3 هستند که به یکدیگر متصل اند.زمانی که مولکول های شکر به این گیرنده ها متصل می شوند آنها مجموعه ای از واکنش های شیمیایی را در درون سلول به راه می اندازند که در نهایت به صورت یک علامت نشان دهنده شیرینی به مغز ارسال می شود. دانشمندان برای نخستین بار در دهه 1970 در رفتار گربه به بی علاقگی آنها به مزه شیرینی پی بردند اما نتوانستند علت این امر را تشخیص دهند.«جوزف براند» و همکارانش از مرکز مونل واقع در فیلادلفیا از ایالت پنسیلوانیا موفق شده اند با بررسی بخشی از ساختار ژنتیکی گربه خانگی که مسئول رمز کردن اطلاعات مربوط به دو پروتئین یاد شده است، دریافته اند ژنی که باید پروئین T1R3 را تولید کنید فاقد 247 زوج پایه در مولکول DNA است بنابراین نمی تواند پروتئین مورد نظر را به نحو کامل تولید کند.فقدان 247 زوج پایه در ساختمان این ژن در روی مولکول DNA منجر به آن می شود که طول مولکول پروتئین T1R3 در بدن گربه کوچک تر از حد عادی باشد.دانشمندان در بررسی های خود در موجودات زنده از گونه های مختلف دریافته اند که هر ژنی که وجود آن برای بقای یک جاندار حیاتی نباشددر طول زمان بیشتر دچار جهش می شود. به عکس ژن هایی که کارکرد های حیاتی برای یک موجود زنده دارند، به شدت مورد محافظت قرار می گیرند تا در ساختارشان تغییری داده نشود.در بدن انسان بسیاری از ژن هایی که در سیستم بویایی جای داشته اند، به چنین سرنوشتی دچار شده اند. از آن جایی که وجود این حس برای انسان اهمیت حیاتی نداشته است کارکرد تعدادی از ژن های بویایی تقلیل یافته و به این ترتیب حس بویایی آدمی از حس بویایی حیوانات دیگر ضعیف تر است. گربه ها چون گوشت خوارند احتمالا نیازی به ذائقه ای که شیرینی را برایشان مشخص می کند، ندارند. «براند» و همکارانش در بررسی های خود دریافته اند که علاوه بر گربه ها، ببر ها و یوزپلنگ ها نیز فاقد ژنی هستند که طعم شیرینی را برای آنها مشخص می سازد. این محققان در صدد هستند مشخص سازند آیا حیوانات گوشت خوار دیگر مانند کفتار ها نیز فاقد این ژن هستند یا خیر؟

گیاهی علفی، یک ساله، ظریف و معطر به طول 15 – 30 سانتی متر است. برگ های آن به قطعات نخی شکل چندی تقسیم یافته است. برگه ها 5 – 6 عدد، نخی شکل، غیر منقسم یا منقسم با قطعات نخی شکل است. برگک کشیده خطی با حاشیه سفید رنگ، گلبرگ ها قرمز، نامساوی در راس عمیقا فرو رفته، میوه به طول 5 – 6 میلی متر، مستطیل بدون کرک یا دارای خار های کوتاه و ظریف دیده می شود.

اندام دارویی گیاه زیره سبز میوه آن است. میوه مستطیلی به طول 5 – 6 میلی متر، پوشیده از خار های کوتاه، دندانه های درفشی شکل کلاله به شکل تاج در آمده که اولین جفت آن نخی شکل است. تکثیر زیره سبز از طریق کاشت بذر آن است که در اسفند یا اوایل بهار در زمین اصلی کاشته می شود و پس از چند ماه یعنی در اواخر تابستان برداشت می شود. برداشت زیره سبز به علت این که میوه ها در یک زمان نمی رسند کمی مشکل است و باید به دقت انجام پذیرد تا هدر نرود.میوه سبز حاوی 2 – 5 درصد اسانس است. از زیره سبز در درمان نفخ و سوء هاضمه استفاده می گردد علاوه بر آن دارای اثر مدر و زیاد کننده شیر است. در طب گذشته زیره سبز را در درمان نفخ وسوء هاضمه مؤثر دانسته و برای آن اثر زیاد کننده شیر قائل بوده اند. اسانس آن با تأثیر بر روی عضلات صاف اندام گوارشی موجب بروز اثر ضد اسپاسمی و ضد نفخ می گردد. علاوه بر این خاصیت ضد میکروبی آن به خوبی بر روی میکروارگانیسم های گرم مثبت ظاهر شده و بر عفونت های میکروبی اندام گوارشی نیز موثر است. از فراورده های دارویی موجود در بازار می توان به سنکل و شیرافزا اشاره کرد. این گیاه در مناطق مدیترانه ای و جنوب غرب و مرکز آسیا وجود دارد.

هلیکوباکتر پیلوری، از موجوداتی است که احتمالا مشابهش را در طبیعت کمتر می توان دید؛ یک باکتری مارپیچی که نه تنها بر خلاف باکتری های دیگر اسید معده بر آن کارساز نیست، بلکه درست برعکس، محل زندگی اش را درست همان نقطه ای انتخاب کرده است که قتلگاه تقریبا همه باکتری های دیگر به حساب می آید، یعنی معده وابتدای روده کوچک.

   معده فضایی است که تقریبا هر روز به وسیله تقریبا نیم گالون شیره اسید معده شستشو می شود. شیره معده نه تنها اسیدی است، بلکه حاوی آنزیم های گوارشی هم است؛ همان آنزیم هایی که پروتئین های موجود در غذا را تجزیه می کنند و البته باکتری ها را هم بی نصیب نمی گذارند و تنها باکتری هایی می توانند از شر آن در امان باشند که یا به دور خود یک پوشش سخت، مثل هاگ، ایجاد کرده باشند یا مثل هلیکوباکتر موذی باشند.

دانشمندان تا سالیان سال فکر می کردند به دلیل همین خواص ضد میکروبی شیره معده، معده یک محیط استریل به حساب می آید، اما کشف هلیکوباکتر در سال 1983 به افسانه عاری از میکروب بودن معده پایان داد. حالا چه طور می تواند این قدر هنرمند باشد؟

واقعیت این است که هلیکوباکتر پیلوری تنها یک میکروب موقعیت شناس است. همین! ماجرا این است که سطح داخلی معده با یک لایه موکوس در برابر شیره معده محافظت می شود. اگر این طور نبود شیره معده خودش باعث سوراخ شدن معده می شد. هلیکوباکتر درست از همین خاصیت استفاده می کند و برای آن که از شر شیره معده در امان باشد، این لحاف محافظ را روی خودش هم می کشد. به عبارت دیگر، محل زندگی این باکتری همان موکوس محافظت کننده مخاط معده است.
   البته غیر از این هلیکوباکتر خودش هم کار هایی بلد است. برای مثال اگر مقداری از اسید معده به زیر منطقه محافظت شده نفوذ کند، او به وسیله آنزیمی که به آن مسلح است و «اوره آز» نام دارد، باعث تبدیل اوره (که به مقدار زیاد در شیره معده وجود دارد) به آمونیاک و بیکربنات می شود. هر دوی اینها خاصیت قلیایی دارند و اسید معده را خنثی می کنند. به این ترتیب هلیکوباکتر حتی برای روز مبادا نیز چاره اندیشی کرده است.

زندگی کردن در لایه موکوس معده، این مزیت بزرگ را هم برای هلیکوباکتر دارد که سیستم دفاعی بدن نمی تواند علیه آن عمل کند. یعنی در واقع جایی زندگی می کند که دست هیچ گلبول سفیدی به آن نمی رسد. این به آن معنا نیست که بدن واکنشی در برابر حضور هلیکوباکتر در موکوس معده نشان نمی دهد. اتفاقا سیستم دفاعی بدن تعداد زیادی گلبول سفید را به جایی که باکتری حضور دارد، می فرستد و درست به همین دلیل است که حضور هلیکوباکتر باعث ایجاد التهاب در معده می شود. در واقع هلیکوباکتر پیلوری باکتری ای است که آن را مسئول التهاب معده و حتی زخم معده می دانند و در نهایت حتی می تواند باعث ایجاد سرطان معده شود. تحقیقات نشان می دهد که بعضی از انواع سرطان معده در 90 درصد موارد همراه عفونت «هلیکوباکتر پیلوری» بوده اند و در بیشتر آن ها با ریشه کن شدن این میکروب، پس رفت کرده است. همچنین معلوم شده است در 85 تا 90 درصد بیماران مبتلا به زخم دوازدهه (ابتدای روده کوچک) و 70 تا 90 درصد مبتلایان به زخم معده، این باکتری در محل آسیب حضور داشته است. با وجود همه این ها، هلیکوباکتر همیشه آن قدر زرنگ نیست که بتواند ایجاد التهاب و زخم کند در واقع تعداد اندکی از کسانی که آلوده به این میکروب هستند بیمار می شوند. می شود این طور گفت که خیلی از افراد هستند که هلیکوباکتر در دستگاه گوارش آن ها حضور دارد، اما نه به التهاب یا زخم معده دچار هستند و نه به سرطان. در کشور های غربی حدس زده می شود که 60 درصد افراد بالای 60 سال به این میکروب آلوده اند، اما معلوم است که درصد خیلی کمی از آن ها علایم بیماری را نشان می دهند.

نحوه انتقال این بیماری هنوز کاملا معلوم نشده است، اما دانشمندان حدس می زنند آلودگی با هلیکوباکتر از طریق دهان به دیگران سرایت می کند. حتی آب و غذای آلوده به بزاق افرادی که دچار عفونت هستند، می تواند آلودگی را به دیگران منتقل کند. محققان غربی می گویند از آن جایی که در کشور های در حال توسعه استاندارد های بهداشتی پایین تر است، تقریبا همه افراد در این کشور ها تا سنین بزرگ سالی به هلیکوباکتر آلوده می شوند. این یعنی هلیکوباکتر پیلوری در معده دست کم نیمی از مردم جهان حضور دارد.

ایجاد التهاب، زخم و در نهایت سرطان تنها هنر هلیکوباکتر نیست. در سال های اخیر اثرات این باکتری به جنبه های مختلف سلامت انسان، موضوعی بوده است که مورد توجه محققان واقع شده و در گوشه کنار دنیا روی آن مطالعاتی انجام شده است و می شود. بعضی از نتایجی که محققان به آن دست یافته اند، چنین است:

وجود نوع خاصی از هلیکوباکتر در خون بیمارانی که دچار سکته مغزی شده اند، این حدس را تقویت می کند که گونه خاصی از این باکتری احتمالا با فرایند «آترواسکلروز» که باعث گرفتگی رگ های مغز می شود در ارتباط است.

نتایج برخی تحقیقات این فرضیه را پیشنهاد می کند که وجود علایمی مثل تهوع و استفراغ صبحگاهی در خانم های باردار – که ویار نامیده می شود -  با حضور هلیکوباکتر پیلوری در معده آن ها ارتباط دارد. تحقیقات نشان داده است که زنان مبتلا به ویار 10 برابر بیش از دیگران به این عفونت آلوده بوده اند.

هلیکوباکتر در راه های هوایی برخی از کودکانی که دچار مرگ ناگهانی شده اند، هم یافت شده است. این واقعیت این فرضیه را پیشنهاد می کند که سندرم مرگ ناگهانی کودکان شیرخوار که تا کنون هیچ توضیح قانع کننده ای برای آن پیدا نشده، با عفونت هلیکوباکتر در ارتباط است. به همین دلیل محققان توصیه کرده اند که بزرگتر ها مراقب باشند که کودکان با بزاق آن ها تماس نداشته باشند و بهداشت را در استفاده از پستانک و یا سر شیشه بچه ها بیشتر رعایت کنند.

با وجود همه اثرات بدی که برای هلیکوباکتر در نظر گرفته می شود، مطالعات محققان نشان داده است این باکتری ممکن است فایده هایی هم برای بدن داشته باشد. (این مساله دست کم نشان می دهد محققان هیچ پدر کشتگی با هلیکوباکتر ندارند و مغرضانه تحقیق نمی کنند!) برای مثال دانشمندان آلمانی گفته اند هلیکوباکتر ممکن است باعث محافظت از کودکان در برابر برخی عفونت های خطرناک باشد.
آن ها در یک مطالعه 250 کودک 5 تا 8 سال را بررسی کردند و دیدند که 54 درصد آن ها به هلیکوباکتر آلوده بودند، 3 ماه پیش از آزمایش به اسهال مبتلا نشده بودند در حالی که 46 درصد غیر آلوده به این نوع اسهال مبتلا شده بودند.

اگر می خواهید به شخصیت واقعی کسی پی ببرید بهتر است به نحوه خوابیدن او نگاهی بیندازید. دانشمندان معتقدند که موقعیت بدن در حال فرو رفتن به خواب، سرنخ مهمی درباره شخصیت فرد به دست می دهد. پروفسور کریس ایدزیکوسکی، مدیر موسسه « خدمات ارزیابی و مشاوره خواب » شش حالت عمومی تر موقعیت بدن در خواب را بررسی کرده و متوجه شده است که هر یک از این حالات به یک گروه شخصیتی ارتباط دارد.

حالت هایی که دکتر ایدزیکوسکی مطالعه کرده به شرح زیر است:

جنینی: کسانی که هنگام خواب از بغل چمباتمه می زنند، افرادی در ظاهر سرسخت اما قلبا حساس توصیف می شوند. ممکن است در برخورد اول با سایر افراد خجالتی باشند، اما به سرعت حالت طبیعی خود را باز می یابند. این عمومی ترین حالت خواب است و 41 درصد از هزار نفری که مورد مطالعه قرار گرفتند را شامل می شود. تعداد زنانی که در این حالت می خوابند بیش از دو برابر مردان است.

خوابیدن رو به پهلو ( 15 درصد ): دراز کشیدن روی یک طرف بدن در حالتی که دو بازو نیز به موازات بدن راست شده باشند. این گروه افرادی ساده گیر و اجتماعی هستند که مایلند خود را قاطی جمع کنند و به بیگانگان اعتماد می کنند، با این حال ممکن است زودباور باشند.

خوابیدن رو به پهلو با دستان باز( 13 درصد ): گفته می شود کسانی که رو به پهلو می خوابند و هر دو دست خود را به طرف مقابل باز می کنند شخصیت باز و گشاده ای دارند اما می توانند مظنون و بدبین باشند. در تصمیم گیری کند هستند، اما زمانی که تصمیمی گرفتند بعید است که از آن برگردند.

خوابیدن به پشت با دستان بسته( 8 درصد ): کسانی که به پشت می خوابند در حالی که دستانشان به پهلو ها چسبیده معمولا افرادی ساکت و خوددار هستند. از هیاهو می پرهیزند، اما برای خود و دیگران معیار های برجسته می گزینند.

خوابیدن روی شکم ( 7 درصد ): کسانی که رو به تشک می خوابند در حالی که با دست هایشان بالش را بغل کرده اند و سر را به یک طرف برگردانده اغلب آدم هایی خوش معاشرت و جسور هستند، اما در عین حال می توانند عصبی و زودرنج باشند و از انتقاد و شرایط دشوار خوششان نمی آید.

خوابیدن رو به پشت با دستان باز ( 5 درصد ): کسانی که به پشت می خوابند و دستان خود را باز می گذارند دوستان خوبی می یابند چون همیشه آماده گوش سپردن به دیگران و دراز کردن دست یاری هستند. این گروه معمولا علاقه ندارند در مرکز توجه باشند.

باقی کسانی که در این مطالعه شرکت کردند گفتند موقع به خواب رفتن حالت ثابتی ندارند یا از آن بی خبرند.

و اما عواقب بهداشتی نحوه خوابیدن نیز در نوع خود جالب و خواندنی است. پروفسور ایدزیکوسکی همچنین تاثیر حالات مختلف خواب بر سلامت انسان را مطالعه کرد. او به این نتیجه رسید که حالات رو به تشک برای هضم غذا مفید است در حالتی که حالات رو به پشت با دستان باز یا بسته احتمالا بیش از سایر حالات به خرناس و خواب بد منجر می شود. این تحقیقات همچنین نشان داد که افراد معمولا حالت خواب خود را عوض نمی کنند. تنها 5 درصد گفتند هر شب در حالت مختلفی به خواب می روند. پروفسور ایدزیکوسکی همچنین دریافت که خوابیدن در حالتی که یک دست یا پا رو به جلو راست شده در بریتانیا عمومیت بیشتری دارد. یک دهم افراد نیز مایلند هنگام خواب تمام بدن را با پتو بپوشانند.

نتیجه مطالعات پزشکی نشان می دهد که «پیتزای سنتی» ظاهرا می تواند از بروز سکته قلبی پیشگیری کند. پیتزا قادر است خطرپذیری سکته قلبی را حتی تا 50 درصد کاهش دهد و بدین ترتیب موثرتر از هر نوع دارو است. این در حالی است که مصرف زیاد موادی چون سیر تازه، میوه، سبزی، روغن زیتون و ماهی در بسیاری از کشور های جنوب شرق اروپا تاثیر ویژه و مثبتی در پیشگیری از سکته قلبی دارد. از سویی دیگر نتیجه تحقیقات پژوهشگران ایتالیایی در شهر میلان نیز نشان داده است که خطر سکته قلبی با مصرف مکرر پیتزا کاهش می یابد. با مصرف دو یا چند بار پیتزا در هفته خطر سکته قلبی حتی تا 56 درصد کاهش می یابد. خطر سکته قلبی با مصرف گهگاهی پیتزا 22 درصد و با مصرف منظم پیتزا 38 درصد کاهش می یابد. پروفسور جرج گومتس آراستا از دانشگاه مالاگا در اسپانیا گفته است: تاثیر مصرف پیتزا در کاهش خطر سکته قلبی در درجه اول به خاطر وجود ماده « لیکوپنن » در رب گوجه فرنگی است که در پیتزا مصرف می شود. تاثیر مثبت لیکوپنن در پیشگیری از سکته قلبی در سال 1997 در چندین تحقیق علمی ثابت شده است.  

زردآلو یا قیسی این خویشاوند طلایی آلوچه و آلو از سه هزار سال پیش در چین کاشت می شد و بر خلاف آنچه که از نام علمی اش ( Prunus armeniaca ) بر می آید، منشا آن نه ارمنستان بلکه شمال غربی چین در نزدیکی مرز روسیه در منطقه « گریت وال » است. درخت زردآلو گیاهی است مقاوم با برگ های پهن و نسبتا گرد، با راس نوک تیز و حاشیه نسبتا دندانه دار. گل های بدون پایه با پنج گلبرگ منظم و پرچم های پر شمار در اوایل بهار شکفته می شوند. میوه زردآلو مانند شفت و آلوچه با پوست نازک و گوشت زرد رنگ در اواسط تابستان رسیثده می شود. میوه های رسیده آبدار، شیرین و با سطحی صاف و بدون کرک اند و در اشکال متفاوتی مانند میوه تازه، آب میوه، میوه خشک شده ( برگ قیسی )، فریز شده و کنسرو شده به مصرف می رسند. از عصاره هسته سرشار از گیلکوزید های سیانوژنیک زردآلو دارویی ضد سرطان در گذشته تهیه می شد که امروز از رده خارج شده است. هسته زردآلو هایی که در آسیای مرکزی و نواحی مدیترانه ای کاشته می شود، شیرین است و می توان همانند بادام از آن روغن گرفت. از روغن زردآلو در تهیه انواع کرم های پوست، صابون و عطرسازی استفاده می شود. گاهی نیز آن را با روغن بادام مخلوط کرده و به مشتریان می فروشند. میوه زردآلو حاوی مقادیر زیاد ویتامین A و مقادیر کمتری از تیامین، ویتامین C، کلسیم، فسفر، آهن و پتاسیم است. سالانه 27000 تن زردآلو در سراسر جهن تولید می شود که ترکیه، ایران و پاکستان بزرگترین تولیدکنندگان آنند.

عامل این بیماری HAV که به ویله مدفوع از بدن شخص آلوده دفع می شود و باعث آلودگی آب آشامیدنی و غذا می شود. راه انتقال این بیماری از طریق آب و غذا های نپخته یا خوب پخته نشده یا غذا هایی که توسط افراد مبتلا طبخ می شوند، می باشد. اچ ای وی به ندرت از طریق خون به خون انتقال می یابد. هپاتیت A به شکل حاد دیده می شود ولی کمتر آلودگی مزمن به وجود می آورد. یک بار ابتلا به این بیماری در شخص مصونیت دایمی به وجود می آورد.

علایم بیماری چیست؟

افراد مبتلا به هپاتیت همیشه تمامی علایم بیماری را نشان نمی دهند. برای مثال اطفال و کودکان هیچ نشانه ای از آلودگی ندارند، در حالی که در نوجوانان و بزرگسالان علایم بیماری دیده می شود. این علایم عبارتند از: زردی پوست و سفیدی چشم ها ( یرقان)، احساس خستگی و کوفتگی، درد در ناحیه بالا و طرف راست شکم، کاهش اشتها و وزن، تب، تهوع، اسهال، درد مفاصل، تیره شدن رنگ ادرار و بی رنگ شدن مدفوع.

هپاتیت A باعث افزایش میزان آنزیم های کبدی می شود، فعالیت دستگاه ایمنی بدن افزایش می یابد. علایم بیماری 2-4 هفته بعد از شروع آلودگی بروز می کند. این علایم گاهی از یک هفته تا یک ماه بعد نیز خود را نشان می دهند. 15 درصد مردان 6-9 هفته بعد از آلودگی علایم را نشان می دهند، و حدود یک درصد افراد علایم بیماری را خیلی شدید و سریع نشان می دهند و به ندرت باعث از کار افتادن کبد و مرگ می شود.

ارتباط بین « اچ آی وی» و « اچ ای وی» چگونه است؟

افرادی که به اچ آی وی مبتلا هستند بیشتر در معرض ابتلا به اچ ای وی قرار می گیرند. در این افراد دوره ابتلا به بیماری و بروز علایم و بهبودی کامل طولانی تر است.

بعضی از آگاهی ها نشان می دهد که در افراد مبتلا به ایدز چون دارو های ضد اچ آی وی به کبد آسیب می رسانند علایم بیماری هپاتیت A بدتر بروز می کند. در حقیقت لازم است با مشورت با پزشک دارو ها را قطع کنند تا آنزیم های کبدی به حد طبیعی خود برگردند.

چگونه هپاتیت A درمان می شود؟

درمان معمول بیماری، استراحت است. اگر شخص اسهال و استفراغ دارد می تواند از مایعات زیاد استفاده کند. اگر چه بهترین راه مراجعه به پزشک است ولی می توان از ایبوپروفن یا مسکن های دیگر برای مهار بیماری استفاده کرد. اگر فکر می کنید اخیرا ویروس هپاتیت به بدن شما منتقل شده است، گاماگلبولین تزریق کنید، به شرط آنکه بیش از 2-6 هفته از ورود ویروس نگذشته باشد.

پیشگیری از هپاتیت A :

   بهترین راه واکسیناسیون است. برای پیشگیری از این بیماری بهتر است نکات زیر را رعایت کرد:

·         استفاده نکردن از آب های آلوده به مدفوع

·         از خوردن ماهی های خام یا خوب نپخته خودداری کنیم.

·         همیشه دست هایمان را قبل و بعد از غذا و بعد از دفع ادرار و مدفوع بشوییم.

یکی از مسائلی که مدت هاست فکر خانم ها را به خود مشغول کرده، رفع چین و چروک پوست است، به طوری که به هر طریقی که شده از مالیدن کرم های ضد چروک و تزریق کلاژن گرفته تا کشیدن پوست می کوشند تا به هدفشان دست یابند ولی حیف که نمی دانند چه آسان می توانند پوستی زیبا و شاداب داشته باشند. علاوه بر گذشت زمان که موجب پدید آمدن چین و چروک در پوست می شود، عوامل بسیار دیگری وجود دارند از مهمترین آنها عبارتند از: 1.استرس و فشار های روانی 2.استعمال سیگار 3.تماس با نور آفتاب 4.تغذیه نامناسب

   اولین قدم برای مبارزه با چین و چروک پوست، دوری از استرس، دومی قطع استعمال سیگار و سومی مالیدن کرم های ضد آفتاب با SPF مناسب، استفاده از کلاه و عینک آفتابی برای جلوگیری از تابش مستقیم نور خورشید است. نکته دیگری که در مبارزه با بروز چین و چروک پوست باید توجه شود، نوع تغذیه است. به طور کلی ویتامین A نقش مهمی در شادابی پوست ایفا می کند. سبزیجاتی نظیر کلم، هویج، اسفناج به همراه زرده تخم مرغ منابع غنی از ویتامین A به شمار می روند. رژیم های کاهش وزن و افزایش وزن سریع نیز نقش فوق العاده مهمی در بروز چین و چروک پوست ایفا می کنند. خشک نگه داشتن پوست نیز از عواملی است که موجب بروز زودرس چین و چروک در پوست می شود. پس همیشه پوستتان را با کرم های مرطوب کننده مناسب، مرطوب نگه دارید و از خشک شدن آن جلوگیری کنید. استفاده از بخور های گیاهی نیز تاثیر بسزایی در مرطوب نگه داشتن پوست خواهد داشت. در نهایت برای داشتن پوست بهتر و شاداب تر به میزان کافی بخوابید و اعضای صورتتان را ورزش دهید، به این ترتیب که با لب های بسته بخندید. دهان را باز کرده و دندان ها را با لب ها بپوشانید و چنان با شدت این کار را انجام دهید که در بالای دندان هایتان احساس سوزش کنید. این حالت که دهان به شکل او باز می شود، از شل شدن پوست جلوگیری می کند و عضلات صورت را محکم و سفت نگه می دارد.  

خوردن ماهی روند کاهش بیانایی در مبتلایان به بیماری های شبکیه را کند می کند. پژوهشگران آمریکایی در نتیجه مطالعات خود متوجه شده اند که اسید های چرب موجود در روغن ماهی روند پیشرفت بیماری و از دست دادن بینایی در مبتلایان به التهابات شبکیه را کاهش می دهد. پژوهشگران اسید DHF را دلیل این امر دانسته و اعلام کرده اند که در بین تمامی مواد غذایی، ماهی بهترین منبع از اسید های DHF به شمار می رود.

رﯾﺰش ﻣﻮ ﯾﮑﯽ از ﺷﺎﯾﻊ ﺗﺮﯾﻦ دﻻﯾﻞ ﻣﺮاﺟﻌﻪ اﻓﺮاد ﺑﻪ ﮐﻠﯿﻨﯿﮏ ھﺎی ﭘﻮﺳﺖ و ﻣﻮ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ھﺎی ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﺑﺮوز ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ از آن ﺟﻤﻠﻪ ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﻪ ﻣﻮارد ژﻧﺘﯿﮏ، ھﻮرﻣﻮﻧﯽ، ﺗﻐﺬﯾﻪ ای، ﺑﯿﻤﺎری ھﺎی داﺧﻠﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﮐﻢ ﮐﺎری ﺗﯿﺮوﺋﯿﺪ، ﻣﺼﺮف داروھﺎ، ﺷﯿﻤﯽ درﻣﺎﻧﯽ، ﺣﺎﻣﻠﮕﯽ، ﮔﺮﻓﺘﻦ رژﯾﻢ ھﺎی ﺳﺨﺖ، اﺳﺘﺮس و ﺧﺴﺘﮕﯽ زﯾﺎد و اﺳﺘﻔﺎده ﻣﮑﺮر از رﻧﮓ ﻣﻮ اﺷﺎره ﮐﺮد.

ﮔﺮﻓﺘﻦ رژﯾﻢ ھﺎی ﺳﺨﺖ ﮐﺎھﺶ وزن، ﮐﻤﺒﻮد ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ و اﺳﯿﺪ ھﺎی ﭼﺮب ﺿﺮوری ﮐﻪ ﺑﺪن ﻗﺎدر ﺑﻪ ﺗﻮﻟﯿﺪ آن ﻧﯿﺴﺖ و ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﯾﺪ از ﻃﺮﯾﻖﻏﺬا ﺑﻪ ﺑﺪن ﺑﺮﺳﺪ و اﺳﺘﻔﺎده از ﻗﺮص ھﺎی ﻻﻏﺮی از دﯾﮕﺮ ﻋﻠﻞ رﯾﺰش ﻣﻮ ھﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞﭘﯿﺸﮕﯿﺮی و درﻣﺎن اﺳﺖ. ﺷﺎﯾﻊ ﺗﺮﯾﻦ ﻋﻠﺖ رﯾﺰش ﻣﻮ در ﺧﺎﻧﻢ ھﺎ از ﺳﻨﯿﻦ ﻧﻮﺟﻮاﻧﯽ ﺗﺎﻣﯿﺎﻧﺴﺎﻟﯽ ﮐﻤﺒﻮد آھﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺼﺮف ﻏﺬا ھﺎی ﺣﺎوی آھﻦ و ﻗﺮص آھﻦ ﺑﺮﻃﺮف ﻣﯽ ﺷﻮد. ﮐﻢﺧﻮﻧﯽ ﻧﺎﺷﯽ از ﻓﻘﺮ آھﻦ ﺑﺮ روی ﺗﻤﺎم ﺳﻠﻮل ھﺎی ﺑﺪن از ﺟﻤﻠﻪ ﻓﻮﻟﯿﮑﻮل ھﺎی ﻣﻮ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻣﯽﮔﺬارد و ﺑﺎﻋﺚ وﻗﻔﻪ در رﺷﺪ ﻣﻮ ھﺎ و رﯾﺰش آن ھﺎ ﻣﯽ ﺷﻮد. اﺳﺘﻔﺎده از ﻗﺮص ھﺎی آھﻦ راه ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮای رﻓﻊ اﯾﻦ ﻋﺎرﺿﻪ اﺳﺖ، اﻣﺎ ﻣﺼﺮف ﻏﺬا ھﺎی ﺣﺎوی آھﻦ در ﭘﯿﺸﮕﯿﺮی و درﻣﺎن اﯾﻦﻣﺸﮑﻞ ﻧﻘﺶ ﻋﻤﺪه ای اﯾﻔﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﮔﻮﺷﺖ ﻗﺮﻣﺰ، ﻣﺮغ، ﻣﺎھﯽ، ﺟﮕﺮ، ﺗﺨﻢ ﻣﺮغ، ﺣﺒﻮﺑﺎت ﺑﻪ وﯾﮋه  ﻋﺪس و ﻟﻮﺑﯿﺎ و ﺳﺒﺰی ھﺎی ﺑﺮگ ﺳﺒﺰ ﻧﻈﯿﺮ اﺳﻔﻨﺎج ﻣﻨﺒﻊ ﺧﻮﺑﯽ از آھﻦ ھﺴﺘﻨﺪ و ﻣﺼﺮف ﻣﺘﻌﺎدل آن ھﺎ ﻃﯽ روز ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻣﺜﺒﺘﯽ در ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی از رﯾﺰش ﻣﻮ ﻣﯽ ﮔﺬارد. ﻧﯿﺎز روزاﻧﻪ ﺑﺪن ﺑﺰرﮔﺴﺎل ﺑﻪ آھﻦ ١٠ ﻣﯿﻠﯽ ﮔﺮم اﺳﺖ ﮐﻪ در دوران ﺑﺎرداری و ﺷﯿﺮدھﯽ اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ، ﻟﺬا ﻣﺼﺮف ﻗﺮص ھﺎی آھﻦ در اﯾﻦ دوران ﺿﺮورت ﻣﯽﯾﺎﺑﺪ. ﻋﺎﻣﻞ ﻣﮫﻢ دﯾﮕﺮ در اﻓﺰاﯾﺶ ﺟﺬب آھﻦ ﺗﺮک ﻋﺎدات ﻏﺬاﯾﯽ ﻧﺎﭘﺴﻨﺪ ﻧﻈﯿﺮ ﺧﻮردن ﭼﺎی ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺲ از ﻏﺬا اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻘﺶ ﻣﮫﻤﯽ در اﯾﺠﺎد ﻓﻘﺮ آھﻦ دارد و ﻧﮫﺎﯾﺘﺎ ﻣﮫﻤﺘﺮﯾﻦ و ﺑﮫﺘﺮﯾﻦ روش ﺑﺮای ﺟﺬب آھﻦ ﺧﻮردن ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻏﻨﯽ از وﯾﺘﺎﻣﯿﻦ C ﻧﻈﯿﺮ ﻣﺮﮐﺒﺎت ﺑﻪ وﯾﮋه ﻟﯿﻤﻮ و ﺳﺒﺰی ھﺎی ﺗﺎزه ﺑﻪ ھﻤﺮاه ﻏﺬا اﺳﺖ. در ھﺮ ﺣﺎل اﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﮑﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺗﻨﮫﺎ درﺻﺪ ﮐﻤﯽ از رﯾﺰش ﻣﻮ ﺑﻪ ﻋﻮاﻣﻞ ﺗﻐﺬﯾﻪ ای ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮدد و ﻣﮫﻤﺘﺮﯾﻦ ﻋﺎﻣﻞ آن ﺑﯿﻤﺎری ھﺎی داﺧﻠﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺳﺮﯾﻌﺎ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ و درﻣﺎن ﺷﻮﻧﺪ .

اﻣﺮوزه ﯾﮑﯽ از ﻣﻌﻀﻼت ﺑﮫﺪاﺷﺘﯽ در ﺳﺮاﺳﺮﺟﮫﺎن ﮐﻢ ﺧﻮﻧﯽ اﺳﺖ، ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻓﺮاواﻧﯽ ﺑﺮ روی ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﺴﻤﺎﻧﯽ، رواﻧﯽ، رﻓﺘﺎری و ﺑﺎزده ﮐﺎری اﻓﺮاد ﻣﯽ ﮔﺬارد.
 ﮐﻤﺒﻮد آھﻦ، ﺷﺎﯾﻊﺗﺮﯾﻦ ﻋﻠﺖ ﮐﻢ ﺧﻮﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﻤﺒﻮد ﻓﻮﻻت ﺑﻪ وﯾﮋه در دوران ﺑﺎرداری ھﻤﺮاه اﺳﺖ. ﺷﯿﺮﺧﻮاران، ﮐﻮدﮐﺎن ﻗﺒﻞ از ﺳﻨﯿﻦ ﻣﺪرﺳﻪ، ﻧﻮﺟﻮاﻧﺎن و زﻧﺎن ﺑﺎردار در ﺷﻤﺎر ﻣﺒﺘﻼﯾﺎن ﺑﻪﮐﻢ ﺧﻮﻧﯽ ﻗﺮار دارﻧﺪ. اﻟﺒﺘﻪ درﺻﺪ ﮐﻢ ﺧﻮﻧﯽ در ﻣﺮدان ﻧﯿﺰ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺟﺬب آھﻦ ﮐﻤﯽ داﺷﺘﻪﯾﺎ ﺑﻪ آﻟﻮدﮔﯽ ھﺎی اﻧﮕﻠﯽ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﺎﻻ ﻣﯽ رود. ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﻠﯽ ﮐﻤﺒﻮد آھﻦ زﻣﺎﻧﯽ اﺗﻔﺎق ﻣﯽ اﻓﺘﺪ ﮐﻪ آھﻦ ﺟﺬب ﺷﺪه ﮐﻤﺘﺮ از ﻣﯿﺰان ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺑﺎﺷﺪ و اﯾﻦ ﻣﺴﺎﻟﻪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ از ﻃﺮﯾﻖﺟﺬب ﻧﺎﮐﺎﻓﯽ آھﻦ از ﻃﺮﯾﻖ اﺳﮫﺎل، ﺗﺪاﺧﻼت داروﯾﯽ، ﻣﺸﮑﻼت ﮔﻮارﺷﯽ، اﻓﺰاﯾﺶ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ آھﻦ در زﻣﺎن ﺑﺎرداری، ﺷﯿﺮدھﯽ و ﻧﻮﺟﻮاﻧﯽ، ﺧﻮﻧﺮﯾﺰی زﯾﺎد در دوران ﻗﺎﻋﺪﮔﯽ، ﺑﯿﻤﺎری ھﺎی ﺑﺪﺧﯿﻢ، اﻧﮕﻞ
ھﺎ و ﺟﺮاﺣﺎت و ﯾﺎ ﻣﺼﺮف ﻧﺎﮐﺎﻓﯽ آھﻦ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﭘﯿﺮوی از رژﯾﻢ ھﺎی ﻻﻏﺮی و ﺑﺎ ﻋﻼﯾﻤﯽ ﻧﻈﯿﺮ رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪﮔﯽ ﭘﻮﺳﺖ ، زﺑﺎن، ﻣﺨﺎط داﺧﻞ ﻟﺐ، ﺧﺴﺘﮕﯽ زودرس، اﺣﺴﺎس ﮔﺰﮔﺰ در دﺳﺖ ھﺎ و ﭘﺎ ھﺎ، ﺳﺮدرد و ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ و ﺣﺎﻟﺖ ﺗﮫﻮع ﺻﻮرت ﮔﯿﺮد. درﻣﺎن ﮐﻢ ﺧﻮﻧﯽ ﺑﺮ ﭘﺎﯾﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﻗﺮص ھﺎی آھﻦ و اﺻﻼح رژﯾﻢ ﻏﺬاﯾﯽ ﻗﺮار دارد. اﺻﻼح رژﯾﻢ ﻏﺬاﯾﯽ در درﻣﺎن و اﻟﺒﺘﻪ ﭘﯿﺸﮕﯿﺮی از ﺑﺮوز ﮐﻢ ﺧﻮﻧﯽ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از:   

- اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﺼﺮف ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻏﺬاﯾﯽ آھﻦ دار ﻧﻈﯿﺮﺟﮕﺮ، ﻗﻠﻮه، ﮔﻮﺷﺖ ﻗﺮﻣﺰ، ﻣﺎھﯽ، زرده ﺗﺨﻢ ﻣﺮغ، ﺳﺒﺰی ھﺎی دارای ﺑﺮگ ﺳﺒﺰ ﺗﯿﺮه ﻣﺎﻧﻨﺪﺟﻌﻔﺮی، اﺳﻔﻨﺎج، ﺣﺒﻮﺑﺎت ﻣﺜﻞ ﻋﺪس و ﻟﻮﺑﯿﺎ و داﻧﻪ ھﺎی روﻏﻨﯽ و ﺧﺸﮑﺒﺎر ﻣﺜﻞ ﺑﺮﮔﻪ زردآﻟﻮ. 

- ﻣﺼﺮف ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺣﺎوی وﯾﺘﺎﻣﯿﻦ C ﻧﻈﯿﺮ اﻧﻮاع ﻣﺮﮐﺒﺎت، ﻟﯿﻤﻮ ﺗﺮش، ﮔﻮﺟﻪ ﻓﺮﻧﮕﯽ، اﻧﺒﻪ، ﮔﻼﺑﯽ، ﻃﺎﻟﺒﯽ، ﮔﻞ ﮐﻠﻢ، رﯾﻮاس، ﺳﯿﺐ، ﺧﺮﺑﺰه، ﻓﻠﻔﻞ ﺳﺒﺰ در ھﺮ وﻋﺪه ﻏﺬاﯾﯽ ﺟﮫﺖ ﺟﺬب ﺑﯿﺸﺘﺮ آھﻦ.

- اﺳﺘﻔﺎده از ﻧﺎن ھﺎﯾﯽ ﮐﻪ از ﺧﻤﯿﺮ ور آﻣﺪه ﺗﮫﯿﻪ ﺷﺪه اﻧﺪ. ﺟﺪا از ﻣﻮاد ﺗﻐﺬﯾﻪ ای، دﻓﻊ ﻣﺸﮑﻼت ﮔﻮارﺷﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﯾﺒﻮﺳﺖ و رﻋﺎﯾﺖﺑﮫﺪاﺷﺖ ﻓﺮدی در ﭘﯿﺸﮕﯿﺮی از ﺑﺮوز اﯾﻦ ﻋﺮﺿﻪ ﻧﻘﺶ ﻣﮫﻤﯽ اﯾﻔﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.

داﻧﺸﻤﻨﺪان ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ اﺳﺘﻔﺎده از ﺗﻠﻔﻦ ھﻤﺮاه ﺣﺘﯽ ﺗﺎ ده ﺳﺎل ﻧﯿﺰ ﺧﻄﺮ ﺳﺮﻃﺎن ﻣﻐﺰ را ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ. ﭘﮋوھﺸﮕﺮان اروﭘﺎﯾﯽ ﺑﺎﺟﻤﻊ آوری اﻃﻼﻋﺎت از ﭘﻨﺞ ﮐﺸﻮر اﻧﮕﻠﯿﺲ، داﻧﻤﺎرک، ﻓﻨﻼﻧﺪ، ﻧﺮوژ و ﺳﻮﺋﺪ ﮐﻪ ﺳﺎل ھﺎ ﻗﺒﻞﺗﻠﻔﻦ ھﺎی ھﻤﺮاه در آن ھﺎ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﺑﻮده اﺳﺖ، درﯾﺎﻓﺘﻪ اﻧﺪ ﮐﻪ اﺳﺘﻔﺎده از اﯾﻦﺗﻠﻔﻦ ھﺎ آن ﭼﻨﺎن ﮐﻪ ادﻋﺎ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﺎ اﻓﺰاﯾﺶ ﺧﻄﺮ ﯾﮏ ﻧﻮع ﺗﻮﻣﻮر ﻧﺎدر ﻣﻐﺰ ارﺗﺒﺎﻃﯽﻧﺪارد. در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﯾﮏ ﻣﻠﯿﺎرد ﻧﻔﺮ در ﺳﺮاﺳﺮ ﺟﮫﺎن از ﺗﻠﻔﻦ ھﻤﺮاه اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ وﻟﯽ ھﻨﻮز در ﻣﻮرد ﺗﺎﺛﯿﺮ اﯾﻦ ﺗﻠﻔﻦ ھﺎ ﺑﺮ رﺷﺪ دﺳﺘﮕﺎه ﻋﺼﺒﯽ ﮐﻮدﮐﺎن ﻧﮕﺮاﻧﯽ ھﺎﯾﯽ وﺟﻮد دارد. ﮔﺮ ﭼﻪ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ھﯿﭻ ﺷﺎھﺪی در ﻣﻮرد ﺗﺎﺛﯿﺮ ﺗﻠﻔﻦ ھﺎی ھﻤﺮاه ﺑﺮ رﺷﺪ ﻋﺼﺒﯽ اﻓﺮاد زﯾﺮ ١٦
ﺳﺎل وﺟﻮد ﻧﺪارد، وﻟﯽ ﺗﻮﺻﯿﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﻮدﮐﺎن و ﻧﻮﺟﻮاﻧﺎن ﺣﺘﯽ اﻟﻤﻘﺪور زﻣﺎن ﻣﮑﺎﻟﻤﻪﺧﻮد را ﺑﺎ ﺗﻠﻔﻦ ھﺎی ھﻤﺮاه ﮐﺎھﺶ دھﻨﺪ و ﺑﻪ ﺟﺎی آن از ارﺳﺎل ﭘﯿﺎم ھﺎی ﻣﺘﻨﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻨﺪ.